Falarek Band

Omawiana ikona nie należała z pewnością do muzyków o wąskich horyzontach. Przykładem może być Falarek Band, którego twórcami kapeli, byli Arkadiusz Antonowicz oraz Piotr Fala Falkowski [źródło]. Muzyk podczas rejestrowania w legendarnej Złotej Skale debiutanckiego materiału demo zespołu, dołączył do składu grupy jako wokalista [źródło]. Pierwotnie, jak wspominał R. Brylewski, miał to być projekt jamowy, niezobowiązujący, jednak po odsłuchaniu zarejestrowanego materiału stwierdzono, że należałoby go uwiecznić. W 1996 roku nagrano pierwszy album kapeli, a brzmieniowo była to fuzja rocka, noise i punka. Utwory, które na nim zawarto pochodzą z sesji nagraniowych z lat od 1992 do początków 1996. Nihilistyczno-flegmatyczna maniera wokalisty, w akompaniamencie hipnotycznej muzyki oraz ścian dźwięku sprawiają, że w ostateczności finalny produkt ociera się o awangardę muzyczną. Fenomenalny album dostrzeżono m. in. w  miesięczniku „Brum”, w którym uznano go za debiut roku. Ostatni koncert odbył się w 1998 roku, po czym efemeryczna kapela się rozpadła.

The Users

W drugiej połowie lat 90. R. Brylewski zaangażował się w polską scenę yassową. Egzemplifikacją jednej z grup muzycznych o bardziej doniosłych, według mnie, dokonań tamtego okresu jest grupa The Users. Kapela współtworzona przez m.in. jazzmana Mikołaja Trzaskę i performera oraz przedstawiciela Gdańskiej Sceny Alternatywnej Tymona Tymańskiego nagrała zaledwie jeden album w 1999 zatytułowany Nie idź do pracy. Materiał zawarty na krążku stanowi fuzję punk-rockowego brudu, hipnotycznej elektroniki z wysublimowanymi elementami jazzu i melorecytacjami Marcina Świetlickiego. Mimo, że kapela była efemerydą, a pod względem jakości materiału – nie można go zaliczyć do w pełni udanych produkcji – to jej atutem, wg mnie, jest dobór tak skrajnych gatunków muzycznych oraz posiłkowanie tekstów wierszowanymi fragmentami [źródło]. Ówcześnie, rzadko posuwano się do tak śmiałych eksperymentów muzycznych.

Działalność poza estradowa

Omawiana legenda sceny alternatywnej jest powszechnie kojarzona ze swojej kariery muzyka. Należy dopowiedzieć, że postać ta zasłynęła również jako wizjoner, influencer, tekściarz i koproducent. Cofnijmy się na chwilę do lat 80. XX stulecia, bowiem w 1983 roku wyszedł z inicjatywą zorganizowania festiwalu Róbrege, stanowiącego mekkę ówczesnych kapel alternatywnych [źródło]. Podczas edycji z 1986 roku wydano własnym sumptem, wraz z wspomnianym wcześniej P. Rozwadowskim, trzecioobiegowe nagrania grup uczestniczących w wydarzeniu zatytułowane Saluto! oraz Pierwsza podróż. Nagrania zarejestrowano na kasetach i ukazały się nakładem założonego przez R. Brylewskiego studia Złota Skała, które początkowo miało siedzibę w warszawskich Hybrydach, a następnie we wsi Stanclewo koło Olsztyna. Należy wspomnieć, że prężnie działająca firma nie istniałoby gdyby nie pomoc finansowa M. Millera, który zakupił muzykom niezbędny sprzęt [źródło]. Jak wspomina R. Brylewski w filmie „Exodus” – przez cztery lata działalności studia około 200 zespołów nagrało swój materiał. To jej nakładem ukazała się Legenda Armii, czy Tehno Terror Maxa i Kelnera.

Reaktywacja

W XXI wieku reaktywowano Kryzys, a było to następstwem wydawnictw zawierających covery ich utworów wykonane przez Polskie kapele alternatywne tj. Dolina Lalek – Tribute To Kryzys Vol.1 (2003) i Dolina Lalek – Tribute To Kryzys Vol. 2 (2006) [źródło]. Zwieńczeniem działalności kapeli był album fonograficzny Kryzys Komunizmu. W międzyczasie były również próby reaktywowania Brygady Kryzys. Pojedyncze występy, w tym świetny koncert na Malcie 2005 czy wizyta w Londynie w 2004 [źródło]. Z okazji 30-lecia tzw. Czarnej płyty, co miało miejsce w 2012 roku, muzyków tej legendarnej formacji zaproszono do studia Programu Trzeciego. Zarejestrowano wówczas materiał, który trafił na album Brygada Kryzys – XXX Live. Ta płyta  koncertowy trafił na półki sklepowe w czerwcu 2013 roku [źródło]. 

Inne projekty oraz kariera solowa

R. Brylewski nagrał z zespołem 52UM 3 krążki fonograficzne tj. debiutancki 52UM (2008) oraz następujące po nim Superego (2010) oraz Introversja (2013) [źródło]. W międzyczasie kariera solowa co zaowocowało dwoma albumami Warsaw Beat (1998) [źródło] i Warsaw Beat 11/12 2004 (2004) [źródło]. Udzielał się m.in. w zespole Świat Czarownic, z którym nagrano płytę Świat Czarownic i Robert Brylewski (2002) [źródło].

Podsumowując karierę muzyczną R. Brylewskiego – przez dekadę swojej działalności na scenie osiągnął w branży muzyki alternatywnej więcej, niż nie jeden jej przedstawiciel w ciągu całej swojej kariery. Jak wykazano, jego działalność nie skupiała się wyłącznie na działalności scenicznej, ale również jako propagatora rodzimej muzyki niezależnej. Z perspektywy czasu, to Izrael oraz Armia były, a ten drugi nadal jest, formacjami, które z powodzeniem tworzą/tworzyły najdłuższą ilość czasu na tle projektów współtworzonych przez omawianą legendę. Patrząc na całokształt twórczości R. Brylewskiego, można zdecydowanie mówić o człowieku orkiestrze z eklektycznym gustem, skorego do śmiałych eksperymentów muzycznych, czy zdeterminowanego popularyzatora rodzimej muzyki niezależnej. Mimo swych wielu zasług dla polskiej muzyki alternatywnej, masy projektów muzycznych, które współtworzył i na które miał w mniejszym lub większym stopniu wpływ, do końca swych dni pozostał muzykiem nie w pełni docenionym przez rodzimą estradę. Parę lat przed tragiczną śmiercią, pisał, że zawód muzyka niezależnego nie należy do wdzięcznych zarobkowo i wręcz przestrzegał przed wyborem takiej drogi. O inspiracjach zespołem Kryzys wspomina współcześnie wiele kapel, które swoje prapoczątki wiążą właśnie z podziemiem muzycznym m. in. Kazik z Kultu, Muniek Staszczyk z T. Love czy Grabaż z Pidżama Porno.

4AD

Krótka historia niezależnej firmy fonograficznej 4AD